نخند نه/

من زنی صورتی رنگم/

که خدا ناشیانه روحش را

به تنی مردانه تلگراف زده ست/

و در <<من>>ام که خود شعر است:

استعاره  ها باله میرقصند/

قافیه ها کمانچه میزنند/

اما  ای مرد افسوس/ای آبی مداوم فانوس/

من به تنهایی خود یک <<جفت>>ام.